Szlachecki dworek w Sikorzynie

Fot. Tomasz Markowski

Zabytkowy dworek w Sikorzynie był niegdyś posiadłością rodu Wybickich. Dziś, dzięki staraniom nowego właściciela, zachwyca na nowo.

GALERIA:

Zobacz galerię zdjęć artykułu

Urokliwą wiejską drogą podążał powóz z młodym szlachcicem o nazwisku Wybicki. Wieki minęły, kiedy tą samą ścieżyną jechał samochód wysokiej klasy, a w nim mężczyzna zafascynowany podupadającą, pokrytą mchem rezydencją, której pamięć głębsza jest od studni.

Po paru tygodniach ten sam człowiek poruszał się już starym wartburgiem, na spotkanie smutnych, acz dumnych, szczątek dworu ukrytego w sercu Kaszub.

W Sikorzynie, gdzie sielski spokój przeplata się z realizmem ludzkich losów, stoi piękny dwór. Dawna posiadłość rodu Wybickich po wiekach znalazła bezpieczne schronienie pod opieką pana Leszka. Obecny właściciel przez lata poszukiwał swojego miejsca, tak jak dworek przez wieki popadał w tarapaty, spowodowane nieudolnością kolejnych właścicieli. Magiczna siła, może los, sprawiły, że konserwator zabytków z Gdańska trafił na ogłoszenie o sprzedaży dworu. Zakupił majątek i poświęcił się mu bez reszty. Miłość do tego miejsca, którego początki datuje się na XII w., widać od razu po przyjeździe. W uśmiechach opiekunów dworu, w nieskrępowanej gościnnej atmosferze, w kocie beztrosko buszującym po ganku i kuchni.

Kalejdoskop zmian

Zmiany architektoniczne dworu idą w parze ze zmianami historycznych właścicieli.

W miejscu średniowiecznego dworu Sikorskich, potomków pomorskiego księcia Mestwina, powstała nowa bryła stworzona przez kolejnych gospodarzy. Dzisiejszy właściciel z nutą tajemniczości w głosie opowiada, jak odkrywał elementy gotyckich ruin. Wybiccy swoją koncepcję budynku ziścili w XVIII w., obierając to miejsce na siedzibę swego rodu. Dwór, który podziwiamy dziś, to wynik zmian z XIX w., kiedy dobudowane zostało ceglane skrzydło domu. Majątek miał wielu właścicieli, w osobach pruskich, a po roku 1921 polskich dzierżawców. W budynku mieścił się sklep spożywczy, szkoła. Niszczał nawet wtedy, gdy posiadłość kupiło Stowarzyszenie Kaszubsko-Pomorskie. Światło nadziei pojawiło się dla niego dopiero w 1998 r.

Cudowna wizja

Nie byłem w stanie odjechać w spokoju, jak tu przyjechałem. Echo słów pana Leszka wciąż rozbrzmiewa w mojej głowie. Decyzja o kupnie dworu z ogrodem nie była łatwa. Rodziło się mnóstwo wątpliwości, czy możliwe jest podołanie tak pracochłonnej inwestycji.

1 2 3 Następna »

Autor: Kinga Poczobutt

Dodaj komentarz

NAJNOWSZE KOMENTARZE

Gość, 3 dni temu

Urządzane wnętrz antykami, Warszawa aranżacja, wyszukiwanie dzieł sztuki, doradztwo inwestycyjne Warszawa Luxus Lux meble tapicerka kuchnia łazienka salon dworek dworki pałac willa mieszkanie www.royalarts.pl

Gość, 10 miesięcy temu

W tym roku odwiedziliśmy wraz z dziećmi i nauczycielami ze szkoły w Żelisławkach to urokliwe i niesamowite miejsce.Jakże piękną pełną magii tamtych czasów sceneria i ta wspaniała i mila obsługa iż ma się wrażenie ze to inna epoka wprost brakuje slow by opisać, dla pana który podjął się tak trudnego a jakże wspaniałego dzieła ogromny szacunek i wdzięczność za kultywowanie naszej pięknej i rodzimej polskości .Tak na marginesie wielka szkoda ze u nas w Żelisławkach nie znalazł się ktoś,kto mógłby odrestaurować pałacyk który tez jest uroczym miejscem i na pewno wielu ciekawych rzeczy można by się dowiedzieć.

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu.
Koncept sp. z o.o. nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.